نویسنده: آرام - چهارشنبه بیست و هفتم اردیبهشت ۱۴۰۲ همسر اوایل فکر میکرد از آمدن به شهر و خانه پدری اش ابا دارم ولی اشتباه میکرد...گرچه تفاوت فرهنگ ها و دورهمی و نشست و برخاست و تفریح و خورد و خوراکشان کاملا متفاوت بود اما من کمی و کاستی ها را پذیرفتم و بدون آنکه ناراحت باشم سعی کردم آنجا که هستم مثل خودشان رفتار کنم.به نظرم رفتار مثل آنها بد نبود که خوب هم بود به هر حال ساده زیست هستند و راحت گرفتن مسایل برای ما که برای یک مهمانی کوچک خودمان را به زحمت می اندازیم خیلی هم آموزنده است.امروز جلوی کولر آبی خانه پدری همسر منتظر بقیه نشسته ام که بیایند در حالیکه جانا روی پایم به خواب رفته است و تی شرت خنک چهارخانه قرمز را پوشیده ام و پدر همسر با کوله باری هندوانه و طالبی از راه میرسد ...چه قاب دلچسبی..عاشق شلوغی ها یشان هستم 7خواهر و برادر هستند و کلی نوه و داماد و عروس و جالب اینکه هر وقت آمده ایم بقیه هم به یمن حضورمان می آیند و یکجا میخوریم و میخوابیم و میخندیم.. مثل قدیم هاو بارها برای همسر توضیح داده ام از اینکه جانا فقط یک خاله دارد که آن هم ارتباط کمرنگی داریم ناراحتم و دوست دارم در خانه شما بزرگ شود .. اجتماعی شود و ناز نازی و کم رو و کم تحمل و غرغرو بار نیاید و فکر کنم کم کم قانع شده است که از خانه پدری اش بدم نمی آید.آخرین تصویر از دورهمی خانوادگی ام شاید مربوط به حدود 30سال پیش است.خانه مامانی در حالیکه مامان سعی میکرد مرا رو پاهایش بخواباند و یادم است یکی از خانومها که نمیدانم خاله ام بود یا همسایه مادر بزرگم یا کی اعتراض میکرد این دیگه بزرگ شده چرا هنوز رو پات میخوابونیش؟ و مامانم خندید و گفت عادت داره جوره دیگه نمیخوابه..آخ مامان ...هنوز همه خاطره های خوبم به تو

نویسنده: آرام - چهارشنبه بیست و هفتم اردیبهشت ۱۴۰۲ همسر اوایل فکر میکرد از آمدن به شهر و خانه پدری اش ابا دارم ولی اشتباه میکرد...گرچه تفاوت فرهنگ ها و دورهمی و نشست و برخاست و تفریح و خورد و خوراکشان کاملا متفاوت بود اما من کمی و کاستی ها را پذیرفتم و بدون آنکه ناراحت باشم سعی کردم آنجا که هستم مثل خودشان رفتار کنم.به نظرم رفتار مثل آنها بد نبود که خوب هم بود به هر حال ساده زیست هستند و راحت گرفتن مسایل برای ما که برای یک مهمانی کوچک خودمان را به زحمت می اندازیم خیلی هم آموزنده است.امروز جلوی کولر آبی خانه پدری همسر منتظر بقیه نشسته ام که بیایند در حالیکه جانا روی پایم به خواب رفته است و تی شرت خنک چهارخانه قرمز را پوشیده ام و پدر همسر با کوله باری هندوانه و طالبی از راه میرسد ...چه قاب دلچسبی..عاشق شلوغی ها یشان هستم 7خواهر و برادر هستند و کلی نوه و داماد و عروس و جالب اینکه هر وقت آمده ایم بقیه هم به یمن حضورمان می آیند و یکجا میخوریم و میخوابیم و میخندیم.. مثل قدیم هاو بارها برای همسر توضیح داده ام از اینکه جانا فقط یک خاله دارد که آن هم ارتباط کمرنگی داریم ناراحتم و دوست دارم در خانه شما بزرگ شود .. اجتماعی شود و ناز نازی و کم رو و کم تحمل و غرغرو بار نیاید و فکر کنم کم کم قانع شده است که از خانه پدری اش بدم نمی آید.آخرین تصویر از دورهمی خانوادگی ام شاید مربوط به حدود 30سال پیش است.خانه مامانی در حالیکه مامان سعی میکرد مرا رو پاهایش بخواباند و یادم است یکی از خانومها که نمیدانم خاله ام بود یا همسایه مادر بزرگم یا کی اعتراض میکرد این دیگه بزرگ شده چرا هنوز رو پات میخوابونیش؟ و مامانم خندید و گفت عادت داره جوره دیگه نمیخوابه..آخ مامان ...هنوز همه خاطره های خوبم به تو

نویسنده: آرام - چهارشنبه بیست و هفتم اردیبهشت ۱۴۰۲ همسر اوایل فکر میکرد از آمدن به شهر و خانه پدری اش ابا دارم ولی اشتباه میکرد...گرچه تفاوت فرهنگ ها و دورهمی و نشست و برخاست و تفریح و خورد و خوراکشان کاملا متفاوت بود اما من کمی و کاستی ها را پذیرفتم و بدون آنکه ناراحت باشم سعی کردم آنجا که هستم مثل خودشان رفتار کنم.به نظرم رفتار مثل آنها بد نبود که خوب هم بود به هر حال ساده زیست هستند و راحت گرفتن مسایل برای ما که برای یک مهمانی کوچک خودمان را به زحمت می اندازیم خیلی هم آموزنده است.امروز جلوی کولر آبی خانه پدری همسر منتظر بقیه نشسته ام که بیایند در حالیکه جانا روی پایم به خواب رفته است و تی شرت خنک چهارخانه قرمز را پوشیده ام و پدر همسر با کوله باری هندوانه و طالبی از راه میرسد ...چه قاب دلچسبی..عاشق شلوغی ها یشان هستم 7خواهر و برادر هستند و کلی نوه و داماد و عروس و جالب اینکه هر وقت آمده ایم بقیه هم به یمن حضورمان می آیند و یکجا میخوریم و میخوابیم و میخندیم.. مثل قدیم هاو بارها برای همسر توضیح داده ام از اینکه جانا فقط یک خاله دارد که آن هم ارتباط کمرنگی داریم ناراحتم و دوست دارم در خانه شما بزرگ شود .. اجتماعی شود و ناز نازی و کم رو و کم تحمل و غرغرو بار نیاید و فکر کنم کم کم قانع شده است که از خانه پدری اش بدم نمی آید.آخرین تصویر از دورهمی خانوادگی ام شاید مربوط به حدود 30سال پیش است.خانه مامانی در حالیکه مامان سعی میکرد مرا رو پاهایش بخواباند و یادم است یکی از خانومها که نمیدانم خاله ام بود یا همسایه مادر بزرگم یا کی اعتراض میکرد این دیگه بزرگ شده چرا هنوز رو پات میخوابونیش؟ و مامانم خندید و گفت عادت داره جوره دیگه نمیخوابه..آخ مامان ...هنوز همه خاطره های خوبم به تو

نویسنده: آرام - چهارشنبه بیست و هفتم اردیبهشت ۱۴۰۲ همسر اوایل فکر میکرد از آمدن به شهر و خانه پدری اش ابا دارم ولی اشتباه میکرد...گرچه تفاوت فرهنگ ها و دورهمی و نشست و برخاست و تفریح و خورد و خوراکشان کاملا متفاوت بود اما من کمی و کاستی ها را پذیرفتم و بدون آنکه ناراحت باشم سعی کردم آنجا که هستم مثل خودشان رفتار کنم.به نظرم رفتار مثل آنها بد نبود که خوب هم بود به هر حال ساده زیست هستند و راحت گرفتن مسایل برای ما که برای یک مهمانی کوچک خودمان را به زحمت می اندازیم خیلی هم آموزنده است.امروز جلوی کولر آبی خانه پدری همسر منتظر بقیه نشسته ام که بیایند در حالیکه جانا روی پایم به خواب رفته است و تی شرت خنک چهارخانه قرمز را پوشیده ام و پدر همسر با کوله باری هندوانه و طالبی از راه میرسد ...چه قاب دلچسبی..عاشق شلوغی ها یشان هستم 7خواهر و برادر هستند و کلی نوه و داماد و عروس و جالب اینکه هر وقت آمده ایم بقیه هم به یمن حضورمان می آیند و یکجا میخوریم و میخوابیم و میخندیم.. مثل قدیم هاو بارها برای همسر توضیح داده ام از اینکه جانا فقط یک خاله دارد که آن هم ارتباط کمرنگی داریم ناراحتم و دوست دارم در خانه شما بزرگ شود .. اجتماعی شود و ناز نازی و کم رو و کم تحمل و غرغرو بار نیاید و فکر کنم کم کم قانع شده است که از خانه پدری اش بدم نمی آید.آخرین تصویر از دورهمی خانوادگی ام شاید مربوط به حدود 30سال پیش است.خانه مامانی در حالیکه مامان سعی میکرد مرا رو پاهایش بخواباند و یادم است یکی از خانومها که نمیدانم خاله ام بود یا همسایه مادر بزرگم یا کی اعتراض میکرد این دیگه بزرگ شده چرا هنوز رو پات میخوابونیش؟ و مامانم خندید و گفت عادت داره جوره دیگه نمیخوابه..آخ مامان ...هنوز همه خاطره های خوبم به تو

نویسنده: آرام - چهارشنبه بیست و هفتم اردیبهشت ۱۴۰۲ همسر اوایل فکر میکرد از آمدن به شهر و خانه پدری اش ابا دارم ولی اشتباه میکرد...گرچه تفاوت فرهنگ ها و دورهمی و نشست و برخاست و تفریح و خورد و خوراکشان کاملا متفاوت بود اما من کمی و کاستی ها را پذیرفتم و بدون آنکه ناراحت باشم سعی کردم آنجا که هستم مثل خودشان رفتار کنم.به نظرم رفتار مثل آنها بد نبود که خوب هم بود به هر حال ساده زیست هستند و راحت گرفتن مسایل برای ما که برای یک مهمانی کوچک خودمان را به زحمت می اندازیم خیلی هم آموزنده است.امروز جلوی کولر آبی خانه پدری همسر منتظر بقیه نشسته ام که بیایند در حالیکه جانا روی پایم به خواب رفته است و تی شرت خنک چهارخانه قرمز را پوشیده ام و پدر همسر با کوله باری هندوانه و طالبی از راه میرسد ...چه قاب دلچسبی..عاشق شلوغی ها یشان هستم 7خواهر و برادر هستند و کلی نوه و داماد و عروس و جالب اینکه هر وقت آمده ایم بقیه هم به یمن حضورمان می آیند و یکجا میخوریم و میخوابیم و میخندیم.. مثل قدیم هاو بارها برای همسر توضیح داده ام از اینکه جانا فقط یک خاله دارد که آن هم ارتباط کمرنگی داریم ناراحتم و دوست دارم در خانه شما بزرگ شود .. اجتماعی شود و ناز نازی و کم رو و کم تحمل و غرغرو بار نیاید و فکر کنم کم کم قانع شده است که از خانه پدری اش بدم نمی آید.آخرین تصویر از دورهمی خانوادگی ام شاید مربوط به حدود 30سال پیش است.خانه مامانی در حالیکه مامان سعی میکرد مرا رو پاهایش بخواباند و یادم است یکی از خانومها که نمیدانم خاله ام بود یا همسایه مادر بزرگم یا کی اعتراض میکرد این دیگه بزرگ شده چرا هنوز رو پات میخوابونیش؟ و مامانم خندید و گفت عادت داره جوره دیگه نمیخوابه..آخ مامان ...هنوز همه خاطره های خوبم به تو

نویسنده: آرام - چهارشنبه بیست و هفتم اردیبهشت ۱۴۰۲ همسر اوایل فکر میکرد از آمدن به شهر و خانه پدری اش ابا دارم ولی اشتباه میکرد...گرچه تفاوت فرهنگ ها و دورهمی و نشست و برخاست و تفریح و خورد و خوراکشان کاملا متفاوت بود اما من کمی و کاستی ها را پذیرفتم و بدون آنکه ناراحت باشم سعی کردم آنجا که هستم مثل خودشان رفتار کنم.به نظرم رفتار مثل آنها بد نبود که خوب هم بود به هر حال ساده زیست هستند و راحت گرفتن مسایل برای ما که برای یک مهمانی کوچک خودمان را به زحمت می اندازیم خیلی هم آموزنده است.امروز جلوی کولر آبی خانه پدری همسر منتظر بقیه نشسته ام که بیایند در حالیکه جانا روی پایم به خواب رفته است و تی شرت خنک چهارخانه قرمز را پوشیده ام و پدر همسر با کوله باری هندوانه و طالبی از راه میرسد ...چه قاب دلچسبی..عاشق شلوغی ها یشان هستم 7خواهر و برادر هستند و کلی نوه و داماد و عروس و جالب اینکه هر وقت آمده ایم بقیه هم به یمن حضورمان می آیند و یکجا میخوریم و میخوابیم و میخندیم.. مثل قدیم هاو بارها برای همسر توضیح داده ام از اینکه جانا فقط یک خاله دارد که آن هم ارتباط کمرنگی داریم ناراحتم و دوست دارم در خانه شما بزرگ شود .. اجتماعی شود و ناز نازی و کم رو و کم تحمل و غرغرو بار نیاید و فکر کنم کم کم قانع شده است که از خانه پدری اش بدم نمی آید.آخرین تصویر از دورهمی خانوادگی ام شاید مربوط به حدود 30سال پیش است.خانه مامانی در حالیکه مامان سعی میکرد مرا رو پاهایش بخواباند و یادم است یکی از خانومها که نمیدانم خاله ام بود یا همسایه مادر بزرگم یا کی اعتراض میکرد این دیگه بزرگ شده چرا هنوز رو پات میخوابونیش؟ و مامانم خندید و گفت عادت داره جوره دیگه نمیخوابه..آخ مامان ...هنوز همه خاطره های خوبم به تو